1946 İstanbul Fatih doğumluyum. Dört erkek bir kız olmak üzere beş kardeşiz ve en büyükleri benim. İstanbul’da 100 yıllık bir mazimiz var. Dede ve baba mesleğimiz olan mobilyacılık mesleğinin en son temsilcisi bendim fakat şartlar gereği bende bu mesleği bıraktım. Sanat ve sanatkarları sever ve sayarım. 
25 yaşlarında iken tesadüfen elime Akbank yayınlarının Ebru sanatı ile ilgili bir kitabı geçmişti. Bu kitap vesilesi ile Ebru sanatına karşı ciddi bir alakam olmuştur fakat bu sanatla gerçek manada tanışabilmek ancak 2006 senesinde nasip oldu.
Ebru sanatına ve bu sanatı birçok sıkıntı ve yokluk içinde, çalışıp didinerek bu günlere taşıyan değerli “sanatçılara” hayranlığımı ve minnettarlığımı belirtmek istiyorum.
Bu sanatçılardan biri de rahmetli Mustafa Düzgünmandır. rahmetli hocanın Üsküdar’da Ebru dersi verdiği yıllarda bizde Üsküdar’daydık. Ben o zamanlar kendisine çırak olmak niyeti ile gerekli ebru malzemelerini bile almıştım ama aradan yıllar geçmesine rağmen ne Hocayla nede ebru sanatı ile tanışabilmek kısmet olmadı. Bu niyet ise içimde bir uhde olarak devamlı kaldı.
Çalışmakta olduğum kamu kuruluşundaki mesai kardeşim Fatih Yeşil vasıtası ile 2006 yılında Tarih ve Tabiat Vakfında ebru derslerine başlamak nasip oldu. Bugün (8 eylül 07) bu satırları yazarken 9 aydır ebru sanatını öğrenmeye çalışan biriyim. Bu zaman içinde Fuat Başar hoca ile de tanıştık, kendilerine sağlık ve afiyet diliyorum. Böyle hocalara her zaman ihtiyacımız olduğuna inanıyorum.
Ebru hocalığı yapıp kendilerini dev aynasında görenler var. Onlara tavsiyem alçak gönüllü olup, talebelerine iyi niyetle yaklaşmalarıdır.
Ebru sanatını tarihten günümüze getiren çok değerli hocalarımıza Allah tan rahmet ve bu sanatı öğrenmeye çalışan kardeşlerime başarılar diliyorum. Satırlarımı rahmetli Mustafa Düzgünman hocanın ebrunamesinden bir dörtlükle bitiriyorum.
Selam ve dua ile.

Besmeleyle tezgâh açıp ebru yapan kişiyiz,
Fırça ile su üstünde hüner satan kişiyiz,
Üstadımız Özbek Şeyhi hem Necmeddin hocadır,
Büyüklere boyun kesip Hakka tapan kişiyiz.